Wprowadzenie

Idea języka którym możnaby było porozumieć się z każdym człowiekiem nosi długie tradycje. W starożytności na terenie basenu śródziemnego posługiwano się koine , potem była łacina, która zdominowała Europe i dała fundament dla wielu języków narodowych; czasy najnowsze to dominacja języków połączona z dominacją ekonomiczną i polityczną, jak np. francuzki, niemiecki i angielski. Języki narodowa mają jednak potężne wady gdy chcemy użyć ich użyć w roli lingua franca. Są trudne i bardzo długo trzeba się ich uczyć aby płynnie nimi się posługiwać.

Wyobraźmy sobie zatem język, który byłby łatwy w nauce, a jego przyswojenie zajmowałoby ułamek czasu potrzebnego do nauki jakiegokolwiek języka narodowego. Takie możliwości oferuje Ido. Ma wszelkie cechy umożliwjające szybką i efektywną nauke. Uproszczone do minimum zasady gramatyki przy słownictwie wyselekcjonowanym z jezyków indoeuropejskich, daje niesamowitą prostote w posługiwaniu się tym narzędziem.

Ido jest schematycznym językiem z cechami naturalistycznego. Autorami powstałego w 1908 roku języka byli: Louis Couturat i Leopold Leau. Piecze sprawuje nad nim organizacja: Uniono por la linguo internaciona Ido, która czuwa nad poprawnością i udostępnia materiały do nauki Ido.

Może już spotkałeś się lub przynajmniej słyszałeś o Esperanto. Uważany jest za język prosty, przejrzysty lecz posiada on kilka wad, które deklasują go jako język międzynarodowy. Autorzy Ido usuneli wszystkie te wady dają nam wspaniałe narzędzie do komunikacji. Nie mam więc jak w Esperanto trudnej wymowy, nieciekawego brzmienia czy tabeli korelatywów.

Ido jest językiem, który może się stać w niedalekiej przyszłości jednym głosem Unii Europejskiej, NATO oraz globalnych ruchów i stowarzyszeń. Jednak przede wszystkim będzie to język dzięki któremu możliwe będzie porozumienie pomiędzy ludzmi innych krajów i kultur. Zapraszam do wspólnej zabawy!!!